Striptentoonstelling - De wereld volgens Linthout & Urbanus
12.12.2009 - 10.01.2010
De wereld volgens Linthout & Urbanus
In 1983 stond een tekenaar en stripliefhebber uit Lokeren bij zanger en humorist Urbanus voor de deur. Willy Linthout heette hij, en hij had helemaal in zijn eentje een strip gemaakt waarin Urbanus de hoofdrol speelde: ‘Het fritkotmysterie’. Een strip getekend in de wat chaotische stijl van de Amerikaanse underground, maar voor de rest helemaal gedrenkt in de ontspoorde én oer-Vlaamse humor van het podiumpersonage Urbanus. Al van bij het eerste album was het een doorslaand succes.
Ook Urbanus kreeg de smaak te pakken, en vanaf het derde album, ‘Het papschoolgenie’, werkte hij actief mee aan de scenario’s voor de albums. Al bij het begin van de reeks spraken Willy Linthout en Urbanus af dat ze altijd aan de kant van hun jonge lezers zouden staan. “Wij collaboreren niet met de pastoor, de schoolmeester of de ouders.” Al 135 albums lang verbazen Linthout en Urbanus vriend en vijand met hun soms bizarre, maar altijd grappige avonturen, met naast Urbanus ook zijn ouders Cesar en Eufrasie, de vlieg Amedee en de hond Nabuko Donosor als smaakmakers.
Urbanus, full-time stripmaker
Sinds hij geen grote podiumshows meer maakt, spendeert Urbanus het grootste deel van zijn tijd aan het schrijven van storyboards voor strips. Aanvankelijk schreef hij naast de ‘Urbanus’-strip ook grappen voor ‘Klein Suske en Wiske’, maar niet veel later startte hij met andere tekenaars drie eigen reeksen op.
‘Mieleke Melleke Mol’, een gagreeks getekend door Dirk Stallaert, richt zich tot eerste lezers. De sfeer zal oudere lezers zeker doen denken aan de verhalen over ‘Rikse en Fikske’, die jaren geleden in de tijdschriften van uitgeverij Averbode stonden. Met Stallaert maakt hij ook ‘Plankgas en Plastronneke’ dat zich tot wat oudere lezers richt. Plankgas en Plastronneke zijn stout zoals De Lustige Kapoentjes dat vroeger ook waren.
‘De geverniste vernepelingskes’ richt zich tot een volwassen publiek en is de vreemde eend in de bijt. Urbanus en tekenaar Jan Bosschaert tekenen zichzelf terwijl ze samen door de wereld trekken. Daarbij maken ze er een gewoonte van om telkens een Bekende Vlaming in zijn of haar blootje te zetten. Onverantwoord naakt!
De andere kant van Willy Linthout
Willy Linthout is veel meer dan de creatieve duizendpoot die samen met Urbanus de ‘Urbanus’-strip maakt. Hij is ook als scenarist actief. Voor tekenaar Luc Cromheecke schrijft hij ‘Roboboy’. Een strip over een geadopteerd robotje dat graag olie drinkt en zich voedt met alles wat metaal is. Hij werd geboren op de planeet Kryptobot, en zijn verblijf op aarde resulteert in knotsgekke ontmoetingen met de andere bewoners van deze planeet.
‘Het laatste station’ is een reeks van een heel andere orde. Het is een politiestrip in drie delen die Willy Linthout schreef voor de Nederlandse tekenaar Erik Wielaert. Centrale figuur is rechercheur Vandermeulen, die geplaagd wordt door tegenslag. Zijn wagen ligt aan diggelen, hij schiet niet op met zijn collega's en zijn moeder kan het overlijden van haar echtgenoot maar niet verwerken. Bovendien maakt een raadselachtige figuur zijn opwachting in de stad. Het blijkt De Monnik te zijn, een seriemoordenaar die de Antwerpse hoerenbuurt onveilig maakt. Tot verbazing van Vandermeulen, blijkt De Monnik het op zijn familie gemunt te hebben. Waarom?
De jaren van de olifant
Toen drie jaar geleden het eerste deeltje van ‘De jaren van de olifant’ verscheen, baarde dat veel opzien. Ten dele omdat Willy Linthout in deze strip zijn tekeningen in potlood had afgedrukt. Maar vooral door wat hij te vertellen had. In ‘De jaren van de olifant’ gaf Linthout het verdriet, de wanhoop en de rouw om de zelfdoding van zijn enige zoon Sam in getekende vorm gestalte.
Ondertussen zijn de verschillende delen van deze autobiografisch geïnspireerde strip gebundeld tot een indrukwekkende beeldroman. Daarin vind je het aangrijpende verhaal van Karel, die in het reine probeert te komen met het verlies van zijn zoon. De strip verscheen ondertussen ook in het Engels en het Spaans. Sinds kort werkt Linthout ook aan een vervolg op ‘De jaren van de olifant’.